'Naar mijn aanvoelen is er een enorme verwarring over wat theater is of doet. Hoe meer theater ik gezien heb, hoe meer ik er van overtuigd ben geraakt dat theater of dans minder gaat over een of ander verhaal of boodschap of wat dan ook, maar wezenlijk te maken heeft met de kwestie hoe we elkaar zien en benaderen, hoe we daar op een of andere manier vorm aan geven. Dat probleem – want een probleem is het in zekere zin altijd – wordt par excellence weerspiegeld in het moment van opkomen en afgaan. Dat is in het gewone leven een theatraal moment, en dat is uiteraard in het theater zelf het allerbelangrijkste moment. Je kan bij wijze van spreken de kwaliteit van een voorstelling afmeten aan de intelligentie waarmee dat probleem opgelost wordt. Het is die oplossing die in zekere zin de inhoud genereert, en niet de tekst. Nochtans vertrekt de theaterkritiek meestal vanuit de inhoud, niet vanuit de vorm. In toenemende mate streef ik naar een theaterkritiek die een analyse van de vorm – waarvoor het probleem van opkomen en afgaan een pars pro toto is – tot uitgangspunt neemt' (Pieter T’Jonck)

Deze intuïtie is het vertrekpunt van de lecture demonstration die Pieter T'Jonck samen met enkele ex-studenten van DasArts (Janneke Raaphorst, Bojana Mladenovic, Noberto Llopis Degarra & Zhana Ivanov) brengt. In een geleend lichtplan van Etienne Guilloteau experimenteren zij met verschillende vormen van opkomen en afgaan. Het tweede deel van de lecture demonstration is een simulatie van een radio-interview met Elke Van Campenhout en Herman De Winné, waarbij Pieter zijn ideeën over theater en dans toelicht. De aanleiding van deze eenmalige presentatie is de online herpublicatie van een selectie van T'Joncks teksten over hedendaagse dans. De nieuwe website wordt voorgesteld door Thomas Crombez en Bart Magnus.

Taal Engels
Inkom gratis

'There is an enormous confusion, I feel, about what theatre is or what it does. The more of it I see, the more I'm convinced that theatre or dance is less about a story or a message or whatever, but basically revolves around the question of how we see and approach each other, how we shape this in one way or another. The problem – because it is always a problem – is reflected in the moment of entering and leaving a stage. In real life this is a theatrical moment, and so in theatre it is even the most important moment. You could possibly derive the quality of a performance from the intelligence with which this problem was solved. It is this specific solution that generates the content, and not the text. Theatre criticism however mostly bases itself on the content, not the form or shape. I aspire a theatre criticism based on an analysis of the shape – the problem of entering and leaving being a pars pro toto of it.' (Pieter T’Jonck)

It’s with this intuition that Pieter T'Jonck invited 4 ex-students of DasArts to experiment with different forms of entering and leaving the stage. The results of this short labo will be shown in a borrowed light design of Etienne Guilloteau. The Lecture Demonstration continues with a simulated radio interview, a practice Pieter T'Jonck has been developing lately in addition to his newspaper reviews. This one-off performance is part of the online publication of a selection of T'Joncks texts about contemporary dance. Bart Magnus and Thomas Crombez will introduce the new website.

Language English
Entrance For Free

Pieter T'Jonck is ir. architect, maar is ook al sinds 1983 actief als dans- en theatercriticus voor diverse media: Veto (1983-85), De Standaard (1985-2000), De Tijd (2001-06), De Morgen (sinds 2006) en Klara (sinds 2006). Daarnaast publiceerde hij regelmatig over podiumkunsten, architectuur en stedenbouw in vakbladen als Etcetera, DWB, Ballettanz en A+, en leverde bijdragen aan diverse boeken. Parallel ontwikkelde T’Jonck ook een lespraktijk: architectuurontwerp aan de Ugent (1999-2005) en momenteel geschiedenis van het theater als gebouw en als medium in de DKO opleiding scenografie aan de Academie Antwerpen. Na een kwarteeuw onafgebroken activiteit als dagbladcriticus is T’Jonck een onmisbare getuige en stem geworden van het dansgebeuren in Vlaanderen en daarbuiten.

In het werk van T’Jonck ontmoeten verscheidene thematische interesses elkaar. Dans en theater gaan over representatie en helpen ons dus om de wereld en onszelf inzichtelijk te maken. In de 18de eeuw was het theater (als ruimte en als concept) een sociaal laboratorium waarin nieuwe samenlevingsmodellen werden uitgeprobeerd. Die notie van theater is thans niet langer geldig, maar T’Jonck interesseert zich bijzonder voor de vraag hoe die opvattingen en gebruiken zich getransformeerd hebben in de dans en performance van vandaag. Dagbladkritiek is voor hem dan ook een medium waarin hij nu al kwarteeuw peilt naar de manieren waarop dans en theater een actueel portret van de wereld leveren, maar steeds vanuit een cultuurhistorisch bewustzijn. Kritiek als getuigenis verbindt fascinatie voor wat nog al te nabij is met de nood om afstand te nemen en een taal te ontwerpen die analyse mogelijk maakt.

De continuïteit van T’Joncks activiteit als dagbladcriticus is uitgangspunt voor deze anthologie op Sarma. Met uitzondering van korte aankondigingen en stukjes over beleid, zijn T’Joncks kritieken en interviews voor De Tijd (mei 2001- februari 2006) en De Morgen (februari 2006 tot heden) nagenoeg integraal opgenomen. Enkele besprekingen die door T’Jonck zelf als vrijblijvend werden ervaren, zijn achterwege gelaten. Ook de essays voor bladen als Etcetera en ballettanz werden integraal opgenomen – met uitzondering van korte recensies.
In afwachting van de volledige ontsluiting van het oeuvre van T’Jonc, werd voor de periode 1983-2008 een strengere selectie gemaakt. In samenspraak met de Sarmaredactie zette T’Jonck een parcours van een vijftigtal teksten doorheen zijn oeuvre uit, die hem als auteur cruciaal toeschijnen. Die ‘stapstenen’ omvatten besprekingen van kunstenaars die hij op de voet volgde (bv. Anne Teresa de Keersmaeker), kritieken die historisch belangrijke momenten markeren (de eerste passage van Forced Entertainment in België), of teksten die een rol speelden in de ontwikkeling van zijn denken over podiumkunst. Deze teksten worden ook kort geannoteerd door T’Jonck.

     >> Tekstcollectie

Pieter T'Jonck is an architect, but equally active as a dance and theatre critic for various media since 1983: Veto (1983-85), De Standaard (1985-2000), De Tijd (2001-06), De Morgen (since 2006) and Klara (since 2006). Besides, he published regularly about performing arts, architecture and urbanism in journals such as Etcetera, DWB, Ballettanz and A+, and contributed to books. After 25 years of continuous activity as a newspaper critic, T’Jonck has become an indispensable witness of the performing arts in Flanders and elsewhere.

Several thematic strands meet in T’Jonck’s oeuvre. Dance and theatre concern representation, they allow us to gain insight in the world and ourselves. In the 18th century theatre (both as space and concept) was a social laboratory in which new models of living together were being explored. Though this notion of theatre is no longer valid today, T’Jonck has a particular interest in the transformation of these concepts and practices in today’s performing arts. Fuelled by a historical awareness, newspaper reviewing is T’Jonck’s medium to probe the manifold ways in which dance and theatre create a present-day portrait of the world. Criticism as a testimony that links fascination for what is still all too close with the need to take distance and develop a language that facilitates analysis.

The continuity of T’Jonck’s critical activity for newspapers is the departure point of Sarma’s anthology. With the exception of short announcements and articles about cultural policy, T’Joncks reviews and interviews for De Tijd (May 2001-Febr. 2006) and De Morgen (Febr. 2006-today) are almost integrally included. Reviews for De Standaard (1985-2001) are in process. A few reviews T’Jonck himself regards as non-committal, have been left out. Essays for journals such as Etcetera and Ballettanz are also fully included.
Awaiting an encompassing anthology that fully values the historical relevance of T’Jonck’s criticism for the performing arts in Flanders and abroad, a smaller selection has been made for the period 1983-2008. In dialogue with Sarma’s editorial team T’Jonck created a reading trajectory of about fifty texts throughout his oeuvre that appear to be central to him as an author. These stepping stones include a discussion of artists he’s been following closely (Anne Teresa De Keersmaeker a.o.), reviews tracing historical moments (Forced Entertainment’s first passage in Belgium), or texts that played a role in the development of his thinking about performing arts. These texts will be annotated by T’Jonck.

     >> Text collection